Λενια's profileΜΕ ΤΟΣΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΤΥΘΗ...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
ΜΕ ΤΟΣΑ ΨΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΝΤΥΘΗΚΑΝ ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΠΩΣ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΤΟ Σ'ΑΓΑΠΩ...ΠΩΣ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΕΙΣ... |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
May 16 ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΘΕΣ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ...ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙΣ....!!! Πόσο καιρό έχει να σου πει κάποιος ένα όμορφο παραμύθι ??? Με δράκους και νεράιδες, που να μην εχει απαραίτητα "καλό" τέλος ???? Άκου λοιπόν ..... Ήταν κάποτε ένας δράκος. Ποτέ δεν είχε τη συντροφιά κάποιου και περιπλανιόταν σε βουνά και σε σπηλιές. Άλλωστε τι άλλο να έκανε από το να πετά από το ένα βουνό στο άλλο πότε να συλλογίζεται για την ύπαρξή του και πότε να σκίζει τα βράχια με τα νύχια του και να φυσά φλόγες. Μια μέρα λοιπόν μια νεράιδα ήρθε και κάθησε στη μύτη του... Ο δράκος ξαφνιάστηκε. Την κοίταξε στα μάτια και την ρώτησε - Δε φοβάσαι μήπως σε φάω; - Όχι.. είμαι πολύ μικρούλα για να χορτάσεις - Δε φοβάσαι μήπως σε φυλακίσω για πάντα; - Όχι...όποτε θέλω εξαφανίζομαι. - Δε φοβάσαι μήπως σε αγαπήσω; Η νεράιδα σάστισε, δεν περίμενε αυτή την ερώτηση...όμως του απάντησε - Όχι...όλοι θέλουν κάποτε να αγαπήσουν και να αγαπηθούν. Ο δράκος ένιωσε έντονα την επιθυμία να την αγκαλιάσει... όμως τα νύχια του κάρφωσαν τη μικρή νεράιδα... Θέλησε να τη φιλήσει...η καυτή ανάσα του έκαψε τα φτερά της. Ο δράκος δάκρυσε...όμως τα δάκρυά του την έπνιγαν. Η μικρή νεράιδα πέθαινε στην αγκαλιά του.. ...του ψιθύριζε απλά το μυστικό... ...δε φτάνει να θέλεις να αγαπήσεις... ....πρέπει και να μπορείς.... March 31 ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΖΩΗ 1.Δεν σε θελω για αυτο που εισαι,αλλα για αυτο που γινομαι οταν ειμαι μαζι σου!
2.Κανενας δεν αξιζει τα δακρυα σου. Εαν υπαρχει καποιος αυτος δεν θα σ'εκανε ποτε να δακρυσεις!
3.Επειδη καποιος δεν σ'αγαπαει οπως θα ηθελες εσυ, δεν σημαινει οτι δεν σ'αγαπαει μ'ολη τη δυναμη της ψυχης του...
4.Ο αληθινος φιλος ειναι αυτος που δινοντας σου το χερι σου αγγιζει την καρδια!!!
5.Ο χειροτερος τροπος να αγαπας καποιον ειναι να καθεται διπλα σου και να ξερεις οτι δεν θα τον εχεις ποτε...
6.Μη σταματας να χαμογελας εστω κι αν εισαι θλιμενος. Ποτε δεν ξερεις ποιος μπορει να σ'αγαπησει για αυτο σου το χαμογελο!!!
7.Μπορει για ολο τον κοσμο να εισαι ενα ατομο. Ομως για καποιο ατομο εισαι ολοκληρος ο κοσμος!!!
8.Μη σπαταλας το χρονο σου με καποιον που δεν ειναι προθυμος να τον περασει μαζι σου!!!
9.Ο Θεος να θελησει να γνωρισεις πολλους λανθασμενους ανθρωπους πριν γνωρισεις το σωστο.Γιατι οταν τον γνωρισεις θα τον ευγνωμονεις...
10.Μην κλαις για κατι που τελειωσε. Χαμογελα γιατι το εζησες!!!
11.Παντα θα υπαρχουν ατομα που θα σε απογοητευουν. Εσυ συνεχισε να εμπιστευεσαι. Ομως να εισαι επιφυλακτικος με τα ατομα που θα εμπιστευθεις την δευτερη φορα!!!
12.Αν δεν σου αρεσει αυτο που εισαι γινε ενα καλυτερο ατομο. Ποτε ομως μην επιτρεψεις στους αλλους να δουν αυτο που ησουν!
13.Μην απογοητευεσαι οταν καποια προσπαθεια σου απετυχε. Τα καλυτερα ερχονται οταν δεν το περιμενεις!!!
14.Εχε γεματη την καρδια σου με χαρα και αισιοδοξια. Μη λυπασαι για τιποτα. Γιατι το καθετι που συμβαινει παντα συμβαινει για καποιο λογο!!! February 26 ΑΥΤΟ ΑΞΙΖΩ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ... Σαν ηλιος απ το τζαμι μεσα στη ζωη μου μπαινεις και μου δινεις χαρα...
και υστερα σαν κλεφτης πας στο τζαμι κι απο τη ζωη μου βγαινεις...
Θα φτιαξω ενα τοιχο ειχα πει να μη σ'αφησω να περασεις ξανα,
μα μονη μου γκρεμιζω καθε τοιχο και σ'αφηνω εγω να μπαινεις...
Αυτο αξιζω ματια μου, αυτο το λιγο αγαπη μου...
που για ολους εγινα χαλι και με πατησαν ολοι....
Αυτο αξιζω ματια μου, αυτο το λιγο αγαπη μου...
εσυ εισαι ο φταιχτης μια ζωη και γω ζηταω συγνωμη...
Τους δειχτες στο ρολοι σου κοιταζεις ειναι η ωρα που θα φυγεις ξανα...
Θα φευγεις και θα ερχεσαι κι ετσι την καρδια μου θα πεθαινεις...
δεν ημουνα το σπιτι να περασεις στο πλευρο μου μια ζωη τελικα....
μοναχα ενας δρομος να περνας απο το σπιτι σου οταν βγαινεις......
20/2 εισαι και παλι εδω...για ποσο αυτη τη φορα;;; December 19 ΣΚΕΨΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΦΑΤΝΗ ΣΟΥ! Με μαγνητιζει η μορφη σου Κυριε. Την αγια εικονα σου κρατω και σκεφτομαι...
Να μουν κι εγω εκει σε μια γωνια στη φατνη Σου!!!Να σ'εβλεπα στα φτωχικα σου σπαργανα ντυμενο! Να εβλεπα το φως στο φεγγοβολο Σου βλεμμα. Να ατενιζα της Αγιας Μητερας σου το προσωπο. Να θαυμαζα το μεγαλειο της σιωπης της μπρος στο Μυστηριο του Τοκου της...
Να ημουν αγγελουδι στη σκαλα του ουρανου, θα διαλεγα τον πιο γλυκο μου σκοπο...Θα σου εψαλλα οπως Εσυ θα το ηθελες...Μα αγγελος δεν ειμαι....
Αν ημουν παλι ενας απ τους Μαγους,ποση χαρα θα δοκιμαζα την ωρα που το δωρο μου θα σου εφερνα απ τα ξενα....Μα...δεν τολμω να κανω συγκριση κι εδω.Που οι γνωσεις; που τα πλουτη; που θα βρισκα τη δυναμη για τετοιο ταξιδι εγω;;;
Ενας βοσκος αν ημουνα θα ερχομουν με δεος να ψαξω τη φατνη...και δωρο μου θα σου εφερνα το πιο καλο μου προβατο το πιο αγαπημενο!!!
Μα αδεια ειναι η καρδια μου απο ταπεινωση....
Αν παλι ημουν ενα αρνακι εγω; Στιγμη δεν θα παιρνα απο πανω σου τα ματια μου!!!
Μπα...παει κι αυτο...ουτε αθωος ουτε ακακος ειμαι...Τι κριμα...
Ας ημουν τουλαχιστον ενα αχυρο! Αυτο δε θα μπορουσα να ειμαι; Ενα ξανθο αχυρο. Να σ'αγγιζω οσο πιο απαλα μπορουσα...Για Σενα, Θειο Βρεφος!
Ομως Χριστε μου ουτε κι απ αυτο ειμαι....
Στεκομαι μονο και σε κοιτω εικοσι αιωνες μακρια απ τη Γεννηση Σου.
Μπροστα στη Φατνη Σου ξεχαστηκα μικρε Χριστε και παλι....
Μα ακουω τη φωνη Σου.Γλυκια δυνατη....
-Ελα κοντα μου!!!
Δεν εισαι αχυρο εσυ, δεν εισαι απο του σταβλου μου τα ζωα,ουτε βοσκος, ουτε και Μαγος, ουτε και αγγελος αγνος βεβαια εισαι... Μα μη ζηλευεις...
ΗΡΘΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ!!! το καταλαβες; Να μαι ολοκληρος μπροστα σου. Τα παντα γινομαι εγω για σενα μονο!!! Εγω Πατερας! Αδελφος Εγω και Φιλος στοργικος!!!
Του ουρανου τη δοξα αφησα για σενα.
Εγω χαρα σου, Εγω φως σου και τροφη σου Εγω!!!
Υπαρχω ολοκληρος στη ψυχη σου και ζω παντα μαζι σου....υπαρχει τιποτα παραπανω;;;
ΘΕΙΟ ΒΡΕΦΟΣ Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!!!
Ηρθες για μενα!
Εισαι η μονη ελπιδα μου!
Σ'ευγνωμονω! December 14 ΑΣ ΧΑΘΕΙΣ... Μες στα συννεφα ζωη μου μακρια απ τη φυλακη μου να με πας...
Να μ'αγγιζει ο αερας σαν το ξυπνημα μιας μερας να γελας...
Να κουρνιαζω στο πλευρο σου μες στο παραμιλητο σου να με βρεις...
Ν'ακουστει το ονομα μου κι εσυ ραγισε καρδια μου...κι ας χαθεις...κι ας χαθεις...
Να με σηκωνε ενα κυμα να με λυτρωνε απ το κριμα της ψυχης...
Να ξεπλυνει το θυμο μου να ξαναρθεις το ονειρο μου να το δεις...
Ας ερχοταν ενα βραδυ να χε φως κι οχι σκοταδι να το ζεις...
Να μπορω να σου γελασω κι υστερα να προσπερασω κι ας χαθεις...
Του μυαλου μου οι εικονες να σβηναν σαν να ταν πορνες της στιγμης...
Να μην εχω να θυμαμαι ολα αυτα που με πονανε, ας χαθεις...
Να μην ξερω πια τι κανεις αλλο να μη με πικρανεις δεν μπορω...
Δεν μπορω να σε κοιταζω και στα λογια να μη βαζω...σ'αγαπω... December 05 ΠΕΣ ΜΟΥ Δεν θελω λογια εγω σε εναν φακελο κλειστο, χωρις μια μυρωδια απ'τα δικα σου τα μαλλια...
Δεν θελω γραμματα να λενε πραγματα σκληρα, να λενε ως εδω...εμεις οι δυο...
Δεν θελω λογια εγω που δεν μπορω να τα κοιτω, θελω να βλεπω το κορμι που την αγαπη θ'αρνηθει...αν θες να χωριστεις να με κοιτας και να το ζεις...Οτι εχεις να μου πεις εδω να ρθεις....
Πες μου, πες μου, πες πως θες να με νικας πως εισαι ενταξη πως γελας μα πρωτα πες μου πως μπορεις ξεχνωντας με να ζεις...
Δεν θελω γραμματα να περιγραφουν την καρδια να λεν πως καποτε αληθινα μ'αγαπησε...
Δεν θελω γραμματα που να χωριζουν σιωπηλα οτι εχεις πες το εδω,για να τ'ακουσουμε κι οι δυο....
Πες μου, πες μου, πες πως θες να νικας μα πρωτα πες μου πως μπορεις ξεχνωντας με να ζεις....... December 03 Pablo Neruda Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου κοντά στη θάλασσα, στο νησί. Ήσουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.
Ίσως πολύ αργά ενώθηκαν τα όνειρά μας, στα ψηλά ή στα βαθιά, στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος, στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται. Ίσως το όνειρό σου χωρίστηκε από το δικό μου και στη σκοτεινή θάλασσα με έψαχνε όπως πρώτα υπήρχες όταν δεν ακόμα, όταν χωρίς να σε διακρίνω έπλεα στο πλάι σου, και τα μάτια σου έψαχναν αυτό που τώρα - ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό - σου δίνω με γεμάτα χέρια, γιατί εσύ είσαι το κύπελλο που περίμενε τα δώρα της ζωής μου. Κοιμήθηκα μαζί σου όλη τη νύχτα, ενώ η σκοτεινή γη γυρίζει με ζωντανούς και νεκρούς, και σαν ξύπνησα ξάφνου καταμεσής στη σκιά το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου. Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος μπόρεσαν να μας χωρίσουν. Κοιμήθηκα μαζί σου και ξύπνησα με το στόμα σου βγαλμένο από τον ύπνο να μου δίνει τη γεύση από τη γη, από τη θάλασσα, από τα φύκια, από το βάθος της ζωής σου, και δέχτηκα το φιλί σου μουσκεμένο από την αυγή σαν να έφθανε από τη θάλασσα που μας περιβάλλει. Pablo Neruda
December 01 ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣΕχω τοσα βραδυα να σε δω...και περιμενω....
μεσα μου ενα αλογο τυφλο,αγριεμενο...
Μη καπνιζεις τοσο,σ'αγαπω και να προσεχεις...
μη σε παρει συννεφο λευκο,και να μη τρεχεις...
Ποσο μου λειπεις...ποσο μου λειπεις...
Ενα τηλεφωνημα δεν θες...μη μου αλλαζεις...
παγωσε στα χειλια μου ο καφες...μη με ξεχασεις....
Μια φωτογραφια δυο διπλα...και στην υγεια σου...
Δυο τσιγαρα οπως μια φορα...κι ολα δικα σου...
Ποσο μου λειπεις...ποσο μου λειπεις...
Περασαν δυο μηνες σε ζητω...και με ποναω...
κολησαν οι δεικτες στο κενο και που να παω...
ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ............... November 21 ΣΕ ΘΕΛΩΕιναι ο αερας που τα βραδυα μου σφυραει,ειναι η καρδια μου που πηχτα σε αγαπαει,
ειναι η ζωη μας που αφησαμε και παει,μια φλεβα ερωτα που σπαει και χτυπαει...
Ειναι το φως σου που μ'αγγιζει και ανθιζω,ειναι που εμαθα στο τιποτα να ελπιζω,
ειναι που επαψα την τυχη μου να βριζω,μια τυχη ατυχη που πια δεν τη γνωριζω...
Σε θελω, σε θελω....με ντυνω, με στολιζω, παρε με, με χαριζω...
Σε θελω, σε θελω...σε σενα που ελπιζω, σε σενα με χαριζω...
Ειναι τα ματια σου που κλεινεις και τρομαζω, ειναι που μεσα σου σαν χρωμα ξεθωριαζω,
ειναι που θελω το κορμι σου και δισταζω, μη φυγει τ'ονειρο καθως θα σ'αγκαλιαζω...
Σε θελω, σε θελω...με ντυνω, με στολιζω, παρε με, με χαριζω...
Σε θελω, σε θελω...σε σενα που ελπιζω, σε σενα με χαριζω... November 13 ΑΝΤΕΧΩ ΑΚΟΜΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥΠήρες τις νύχτες σου τις καληνύχτες σου,χάθηκες μες στη βροχή...άφησες μια φωτογραφία για να μιλάμε μαζι...
Ότι παράτησες είναι όπως τ'άφησες όλα είναι ίδια εδώ...όλα βουλιάζουνε όλα ρημάζουνε πάντα στον ίδιο σκοπό,κι εγώ ακόμα...εδώ...
Γύρω μου πρόσωπα κρύα κι απρόσωπα απελπισμένες σιωπές,χάρτινα άσματα,ροκ αποσπάσματα απεγνωσμένες φωνές...
Βράδυα ανόητα,πάντα αυτονόητα χάνονται μες στον καπνό,όνειρα ήπια,χρόνια ερήπια,πάντα στον ίδιο σκοπό...κι εγώ ακόμα...εδώ...
Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω...σε σένα ελπίζω μάτια μου...μόνο εσένα έχω...
Αντέχω ακόμα μάτια μου, αντέχω...μόνο για σένα μάτια μου...μόνο για σένα αντέχω... November 12 ΜΕ ΚΟΙΤΑΣ ΜΕΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑΜε κοιτας μες στα ματια,μα ποτε σου δεν ειδες,τα σβησμενα μου φωτα,τις χαμενες μου ελπιδες...
Με κοιτας και σωπαινεις κι η σιωπη κανει κροτο...
Με κοιτας λες και ειμαι τρυπιο πανω σου ρουχο...μου ζητας να σκοτωσω την αγαπη που σου'χω...
Και φοβαμαι μη φυγεις,ο αερας παγωνει κι η καυτη σου ανασα το μυαλο μου θολωνει.
Και φοβαμαι μη φυγεις,μα αλλο δρομο δεν εχεις...και σου γραφω στο τζαμι,σ'αγαπω να προσεχεις...
Με κοιτας μες στα ματια κι απορεις που δεν κλαινε...
Η αγαπη δεν φευγει ειναι μεσα μας λενε...
Καπου αλλου ταξιδευεις κι ομως πλαι μου εισαι,μες στην τρελα του κοσμου μ'αγνοεις και αγνοησαι...
Με κοιτας μες στα ματια και η μερα τελειωνει σαν τον ηλιο που φευγει με κοιτας και νυχτωνει... October 07 Ο ΜΙΚΡΟΣ ΠΡΙΓΚΙΠΑΣ...Τότε λοιπόν εμφανίστηκε η αλεπού.
-Καλημέρα, είπε η αλεπού.
-Καλημέρα, απάντησε ευγενικά ο μικρός πρίγκιπας και στράφηκε, μα δεν είδε τίποτα.
-Εδώ είμαι, είπε η φωνή κάτω απ'τη μηλιά.
-Ποιά είσαι; Είπε ο μικρός πριγκιπας. Είσαι πολύ όμορφη...
-Είμαι μια αλεπού,απάντησε εκείνη.
-Έλα να παίξεις μαζί μου, της πρότεινε ο μικρός πρίγκιπας.
Είμαι τόσο λυπημένος...
-Δεν μπορώ να παίξω μαζί σου, είπε η αλεπού.Δεν είμαι εξημερωμένη.
-Α, συγνώμη, είπε ο μικρός πρίγκιπας.
Ομως μετά από σκέψη, πρόσθεσε:
-Τι πάει να πει "εξημερώνω";
-Είναι κάτι που έχει ξεχαστεί από καιρό,είπε η αλεπού.Σημαίνει "δημιουργώ δεσμούς...".
-Δημιουργώ δεσμούς;
Βέβαια, είπε η αλέπού.Για μένα ακόμα δεν είσαι παρά ένα αγοράκι ολόιδιο μ''αλλα εκατό χιλιάδες αγοράκια.Και δε σε χρειάζομαι. Και ούτε εσύ με χρειάζεσαι. Για σένα δεν είμαι παρά μια αλεπού ίδια μ'εκατό χιλιάδες άλλες αλεπούδες. Άν όμως με εξημερώσεις, θα χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλο. Θα είσαι για μένα μοναδικός στον κόσμο.Θα είμαι για σένα μοναδική στον κόσμο...
-Αρχίζω να καταλαβαίνω, είπε ο μικρός πρίγκιπας. Ξέρω ένα λουλούδι...νομίζω πως με εξημέρωσε...
-Πολύ πιθανόν, είπε η αλεπού. Βλέπει κανείς στη Γη τα πιο τρελά πράγματα...
...- Η ζωή μου είναι μονότονη. Είπε η αλεπού. Γι'αυτό λοιπόν, βαριέμαι λίγο. Αν όμως με εξημερώσεις, η ζωή μου θα γίνει ηλιόλουστη. Θα αναγνωρίζω το θόρυβο ενός βήματος διαφορετικού απ' όλα τ' άλλα. Τα άλλα βήματα θα με κάνουν να κρύβομαι...Το δικό σου σαν μουσική θα με τραβάει έξω απ'τη φωλιά μου. Κι έπειτα κοίτα. Βλέπεις εκεί πέρα, τα χωράφια με το στάρι; Δεν τρώω ψωμί το στάρι για μένα είναι άχρηστο...όμως εσύ έχεις μαλλιά χρυσαφένια. Θα είναι υπέροχο λοιπόν όταν θα με έχεις εξημερώσει. Το στάρι, που είναι χρυσαφένιο, θα μου θυμίζει εσένα. Και θα μ'αρέσει να ακούω τον άνεμο μέσα στα στάχυα...
....Τι πρέπει να κάνω; είπε ο μικρός πρίγκιπας.
-Χρειάζεται μεγάλη υπομονή, απάντησε η αλεπού. Στην αρχή θα καθήσεις κάπως μακριά μου,δεν θα λες τίποτα. Ο λόγος είναι πηγή παρεξηγήσεων. Κάθε μέρα όμως θα μπορείς να κάθεσαι όλο και πιο κοντά...Θα είναι καλύτερα να έρχεσαι την ίδια ώρα πάντα είπε η αλεπού. Αν έρχεσαι για παράδειγμα στις τέσσερις τ'απόγευμα, εγω από τις τρεις θα αρχίσω να είμαι ευτυχισμένη. Όσο περνάει η ώρα τόσο πιο ευτυχισμένη θα νιώθω. Στις τέσσερις πια θα κάθομαι σ'αναμένα κάρβουνα και θ'ανησυχώ. Θα ανακαλύψω την αξία της ευτυχίας. Άν έρχεσαι όμως όποτε λάχει δε θα ξέρω τι ώρα να φορέσω στην καρδιά μου τα γιορτινά της.........
September 19 Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΥΦΛΟΣ ΚΙ Η ΤΡΕΛΛΑ ΤΟΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙΜια μέρα συγκεντρώθηκαν σε κάποιο μέρος της γης όλα τα συναισθήματα και όλες οι αξίες του ανθρώπου. Η Τρέλλα αφού συστήθηκε 3 φορές στην Ανία, της πρότεινε να παίξουν κρυφτό. Το Ενδιαφέρον σήκωσε το φρύδι και περίμενε να ακούσει ενώ η Περιέργεια χωρίς να μπορεί να κρατηθεί ρώτησε : 'Τί είναι κρυφτό?' Ο Ενθουσιασμός άρχισε να χορεύει παρέα με την Ευφορία και η Χαρά άρχισε να πηδάει πάνω κάτω για να καταφέρει να πείσει το Δίλημμα και την Απάθεια - την οποία δεν την ενδιέφερε ποτέ τίποτα - να παίξουν κι αυτοί. Αλλά υπήρχαν πολλοί που δεν ήθελαν να παίξουν: Η Αλήθεια δεν ήθελε να παίξει γιατί ήξερε ότι ούτως ή άλλως κάποια στιγμή θα την αποκάλυπταν, η Υπεροψία έβρισκε το παιχνίδι χαζό και η Δειλία δεν ήθελε να ρισκάρει. Ένα, δυο, τρία άρχισε να μετράει η Τρέλλα. Η πρώτη που κρύφτηκε ήταν η Τεμπελιά. Μιας και βαριόταν κρύφτηκε στον πρώτο βράχο που συνάντησε. Η Πίστη πέταξε στους ουρανούς και η Ζήλια κρύφτηκε στη σκιά του Θριάμβου ο οποίος με τη δύναμή του κατάφερε να σκαρφαλώσει στο πιο ψηλό δέντρο. Η Γενναιοδωρία δεν μπορούσε να κρυφτεί γιατί κάθε μέρος που έβρισκε της φαινόταν υπέροχο μέρος για να κρυφτεί κάποιος άλλος φίλος της οπότε την άφηνε ελεύθερη. Και έτσι η Γενναιοδωρία κρύφτηκε σε μια ηλιαχτίδα. Ο Εγωισμός αντιθέτως βρήκε αμέσως κρυψώνα, ένα καλά κρυμμένο και βολικό μέρος μόνο γι'αυτόν. Το Ψέμα πήγε και κρύφτηκε στον πάτο του ωκεανού. Το Πάθος και ο Πόθος κρύφτηκαν μέσα σε ένα ηφαίστειο. Ο Έρωτας δεν είχε βρει ακόμη κάπου να κρυφτεί. Έβρισκε όλεςτις κρυψώνες πιασμένες, ώσπου βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και κρύφτηκε εκεί... 1000... μέτρησε η Τρέλλα και άρχισε να ψάχνει. Την πρώτη που βρήκε ήταν η Τεμπελιά αφού δεν είχε κρυφτεί και πολύ μακριά. Μετά βρήκε την Πίστη που μίλαγε στον ουρανό με τον Θεό για θεολογία. Ένιωσε τον ρυθμό του Πόθου και του Πάθους στο βάθος του ηφαιστείου και αφού βρήκε την Ζήλια δεν ήταν καθόλου δύσκολο να βρει κα τον Θρίαμβο. Βρήκε πολύ εύκολα το Δίλημμα που δεν είχε ακόμη αποφασίσει που να κρυφτεί. Σιγά - σιγά τους βρήκε όλους εκτός από τον Έρωτα. Η Τρέλλα έψαχνε παντού, πίσω από κάθε δέντρο, κάτω από κάθε πέτρα, σε κάθε κορφή βουνού, μα τίποτα... Όταν ήταν σχεδόν έτοιμη να τα παρατήσει βρήκε ένα θάμνο από τριαντάφυλλα και άρχισε να τον κουνάει νευρικά ώσπου άκουσε ένα βογκητό πόνου. Ήταν ο Έρωτας που τα αγκάθια από τα τριαντάφυλλα, του είχαν πληγώσει τα μάτια. Η Τρέλλα δεν ήξερε πως να επανορθώσει, έκλαιγε, ζήταγε συγγνώμη και στο τέλος υποσχέθηκε να γίνει ο οδηγός του Έρωτα. Κι έτσι από τότε ο Έρωτας είναι πάντα τυφλός και η Τρέλλα πάντα τον συνοδεύει... August 18 ΕΣΥΕίσαι η ατέλειωτη αγάπη μου
που η φωτιά της θα καίει
παντοτινά την καρδιά μου. Είσαι εκείνος που άγγιξε
τα βάθη της ψυχής μου
και την ξύπνησε από τον ύπνο της μοναξιάς. Είσαι εκείνος που συγκίνησε
όσο κανείς άλλος την καρδιά μου.
Είσαι εκείνος που για μένα νοιάστηκε. Είσαι εκείνος που εμπιστεύτηκα
και φανέρωσα όλα τα μυστικά της καρδιάς
και με δέχτηκες και μ' αγάπησες όσο κανένας άλλος. Είσαι εκείνος που μου άνοιξες
όσο κανείς άλλος την καρδιά σου.
Τη γνώρισα, την αγάπησα.
Θα την αγαπώ αιώνια. Είσαι το μυστικό μου ακρογιάλι
που θα ονειρεύομαι τις νύχτες
όταν κοιτώ τ' αστέρια, το φεγγάρι,
Φεγγάρι μου! August 03 προσευχη της Μαρως ΒαμβουνακηΜεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς. Πάλεψα και δε γίνεται να ξεριζώσω μιαν αγάπη ριζωμένη,όπως δε γίνεται να φυτέψεις με τη βία στην καρδιά έναν έρωτα. Μεγαλοδύναμε Κύριε, τον αγαπώ και δεν γίνεται να κάνω αλλιώς. Για αυτό δώσε μου τη δύναμη να τον αγαπώ έτσι όπως κανείς δεν με έχει διδάξει: Να τον αγαπώ χωρίς προσδοκία, χωρίς απαίτηση, χωρίς σύγκριση, χωρίς παζάρι, χωρίς γκρίνια, χωρίς οργή, χωρίς αδημονία. Να τον αγαπώ και να μην τον κατασκοπεύω,να μην τον εκβιάζω, να μη προσπαθώ να με θαυμάσει,να μη προσπαθώ να με λυπηθεί. Να αποζητώ το καλό του όσο και το δικό μου καλό,και να μη θυμώνω όταν αυτά τα δύο δε συμπίπτουν. Να αντέχω να περιμένω, να αντέχω να μη μοιάζει με ίνδαλμά μου,να αντέχω να μου ανατρέπει τα όνειρά μου. Να δέχομαι να μη με καταλαβαίνει έτσι όπως το εννοώ εγώ. Να δέχομαι να μη τον καταλαβαίνω έτσι όπως το εννοώ εγώ. Να τον χαίρομαι περισσότερο από όσο του παραπονιέμαι,να τον χαίρομαι χωρίς να τον διορθώνω. Να τον θαυμάζω χωρίς να υπολογίζω πως θα τον κακομάθω. Να γίνομαι περισσότερο σπλαχνική παρά δίκαιη. Να μη του φωνάξω ποτέ πως μετάνιωσα. Μεγαλοδύναμε φώτισέ με με την αγάπη την ελεύθερη, την αγάπη την σταυρωμένη. Να δραπετεύσω από την δυναστεία του έρωτά μου,από την αλαζονεία της γνώμης μου, από την ζητιανιά του κορμιού. Να κάνω καρτερία στην απόρριψη, υπακοή σε αυτό που δεν καταλαβαίνω. Να λυγίζω στην άγνοια και την αδυναμία μου. Να τον κερδίσω μονάχα αγαπώντας τον. Απλά και αληθινά. Απλά και ήσυχα. Αφού η αγάπη η καθαρή είναι πάντα, πάντα αμοιβαία».
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
